Ala Kurdistanê

Bend 2: Ala Kurdistanê

Ala Kurdistanê sembola herdemî ya yekîtî, serwerî û Nasnameya Wargerî ya Netewa Kurd e û alaya herdemî ya Kurd û Kurdistanê ye. Ala Kurdistanê ne tenê Alaya Netew, Welat û Dewleta Kurdistanê ye; her desthilat û pergaleke ku li Kurdistanê desthilatdariyê bike, xwedî erka niştimanî û neteweyî ye ku rêzê ji Alaya Kurdistanê re bigire. Di heman demê de, tu desthilat an pergal mafê wê tune ye ku Alaya Neteweyî ji bo rêbaz an armancên îdeolojîk bide bikaranîn.

Ev ala ji sê rengên asoyî pêk tê: sor li beşa jorîn, spî li navîn û kesk li beşa jêrîn. Di navenda qada spî de, rojeke zêrîn bi bîst û yek tîrêjan ve dibiriqe.

Yekem: Peymana Rengan

Rengên Alaya Kurdistanê ne tenê hêmanên dîtbar in; ew şênberbûna destûrî ya wan peymanên bingehîn û neguherbar in ku Hebûna Neteweyî li ser wan hatiye avakirin. Her rengek nûneriya erkeke hebûnî û sozeke herdemî dike ku li ser milê Dewletê û her kesekî Netewa Kurd e.

a. Rengê Sor: Peymana Xwînê û Neteweyê

Rengê sor nûnerê Peymana Xwînê ye; ew girêdana organîk û ji hev venebar e ku her kesekî Kurd bi rabirdû, niha û pêşeroja Netewa Kurd ve girê dide. Ew sembola wê koka hevpar û kûr e ku wek reh û kok ji bav û kalên me ji me re maye û em wê wek emaneteke pîroz radestî nifşên pêşerojê dikin. Ev peyman Dewlet û Şaromend bi van erkên jêrîn ve girê dide:

1. Pejirandina vê rastiyê ku Netew ne tenê komeke kesan e, belkî zincîreyeke zindî ya dîrokî ye ku xwîn û bîranîn ew bi hev ve girê dane.

2. Parastina paqijî û berdewamiya Neteweyê wek bilindtirîn erka hebûnî.

3. Berpirsiyariya hevpar ji bo parastina her kesekî Neteweyê; ji ber ku her kes hilgirê beşekê ji vê Mîrata Hevpar e.

4. Redkirina her îdeolojiyekê ku hewl bide vê girêdana bingehîn ji holê rake, an Nasnameya Neteweyî wek tiştekî bijarteyî an demkî nîşan bide.

b. Rengê Spî: Sembola Ronahiyê wek Peymana Jiyaneke Kolektîf a Geş û Ronî

Rengê spî lûtkeya Peymana Netewa Kurd e ji bo avakirina jiyaneke kolektîf a geş û ronî, xwedî îradeyeke pola, ku li ser bingehên aqil, qanûn, dadperwerî û Îradeya Kolektîf ji bo Serweriya Mutleq li Kurdistanê, wek Welatê Netewa Kurd, hatiye avakirin. Ev Peymana Armancê ye; ew asoya ronî ye ku têkoşîna Neteweyê ber bi wê ve rêberî dike. Ev peyman Dewlet û Şaromend bi van erkên jêrîn ve girê dide:

1. Avakirina dewleteke bihêz û qanûnserwer ku tê de tu kes li ser qanûnê nebe.

2. Misogerkirina maf û azadiyên bingehîn wek bingeha jiyaneke rûmetdar.

3. Pêşxistina zanist û ronakbîriyê û berxwedana li hember nezanî û paşketinê.

4. Xebata bêrawestan ji bo gihîştina civakeke pêşketî û dadperwer ku ji herêmê û cihanê re bibe çirayek.

c. Rengê Kesk: Peymana Warê

Rengê kesk sembola Peymana Ji Hev Venebar û Herdemî ya Netewa Kurd û Şaromendên wê bi ax û Wargeha Pîroz a Kurdistanê re ye. Ev ne tenê girêdaneke erdnîgarî ye; belkî girêdaneke organîk û ontolojîk e di navbera Neteweyê û wê axê de ku bedena fizîkî û meydana şênberbûna Hebûna Dîrokî ya Neteweyê ye. Ev peyman Dewlet û Şaromend bi van erkên jêrîn ve girê dide:

1. Parastina bêdanûstandin a Yekparetiya Wargeha Neteweyî wek bilindtirîn erka hebûnî.

2. Avakirin û pêşxistina axê wek erkeke pîroz; ne tenê wek çavkaniyeke aborî, belkî wek pêkanîna kapasîteyên Neteweyê li ser bedena xwe.

3. Rêzgirtina ji xwezayê û parastina Jîngeha Kurdistanê wek mîrateke nifşên pêşerojê.

4. Redkirina mutleq a her hewldanê ji bo guhertina demografiya axê an veqetandina her piçek ji wê; kiryareke wiha wek bêemînî li hember vê peymanê tê hesibandin.

Duyem: Sembola Rojê û Çavkaniya Enerjiya Neteweyî

Roja zêrîn a navendê dilê lêdide yê Alayê ye û sembola jiyan, zanîn û ji nû ve rabûna herdemî ya Neteweyê ye. Ev roj nûneriya wê enerjiya herdemî dike ku Peymanên War, Netew û Jiyana Kolektîf bi hev ve girê dide û wan dike yekîneyeke zindî û xwedî Serwerî.

2.1. Enerjiya Rojê:

a. Enerjiya Rojê jiyanê dide Wargeha Kurdistanê — rengê kesk — û wê ji axeke bêcan vediguherîne Niştimaneke zindî.

b. Enerjiya Rojê xwîna Neteweyê — rengê sor — germ dike û îradeya berevanî û yekîtiyê pê dide.

c. Tîrêjên Rojê rêya Jiyana Kolektîf a geş û ronî — rengê spî — ronî dikin û asoya Serwerî û avabûna Kurdistanê diyar dikin.

2.2. Hejmara bîst û yek (21) tîrêjan amaje bi van du Rastiyên Dîrokî yên Damezrîner dike, ku di Bîranîna Neteweyî de nayên jêbirin:

a. Bîst û yekê Adarê — Newroz — wek nûkirina salane ya Peymana Neteweyê bi jiyan û berxwedanê re.

b. Bîst û yekê Çileya Paşîn a sala 1946an, sala damezrandina Komara Kurdistanê, wek yekem şênberbûna qanûnî û wargerî ya nûjen a Îradeya Herdemî ya Neteweyê ji bo Dewletdariyê.

Sêyem: Statûya Qanûnî û Niştimanî

3.1. Ala Kurdistanê xwedî statûyeke destûrî û Serweriyeke Qanûnî ya Mutleq e û bi vî awayî tê bicihanîn:

a. Ala Kurdistanê, wek Semboleke Bilind, di hemû warên temsîlkirina Dewletê de — ç li hundirê Kurdistanê û ç li meydana navdewletî — xwedî statûyeke destûrî û Serweriyeke Mutleq e.

b. Divê Ala Kurdistanê bi rûmet li ser hemû avahî û baregehên fermî, nivîsgehên Desthilatê, balyozxane û saziyên Dewletê bê hilkirin û li bilindahiyê, bi awayekî berbiçav, biheje.

c. Amadebûna Alayê li van cihan erkeke qanûnî ye. Nebûna wê wek binpêkirineke destûrî û bêhurmetî li hember Pîroziyên Niştimanî tê hesibandin.

d. Ala sembola fermî ya Hêzên Çekdar ên Komara Kurdistanê ye û li ser cil û berg û bingehên leşkerî bi awayekî rûmetdar tê bikaranîn. Hilkirina her alayeke din ji bilî Alaya Kurdistanê ji aliyê Hêzên Çekdar ve wek binpêkirineke destûrî tê hesibandin.

e. Divê Ala wek beşek ji bernameya perwerdeyê bê nasandin û rêzgirtina ji wê, wek nirxeke bilind, di nav nifşên nû yên Kurdistanê de bê çespandin.

Çarem: Sûcên li Dijî Alayê

4.1. Bêhurmetî li Alaya Neteweyî bi vî awayî tê pênasekirin û cezakirin:

a. Her kiryarek — ç devkî, ç sembolî an fizîkî — ku heqaret, bêhurmetî, şêwandin an kêmkirina rûmet û statûya Alaya Kurdistanê be, wek sûceke giran û nebexşbar li dijî Serwerî û Rûmeta Dewletê û Netewa Kurd tê hesibandin.

b. Sûcên li dijî Alayê li gorî qanûnên cezakirinê yên niştimanî yên di meriyetê de têne cezakirin.

c. Cezayên van sûcan dikarin ji mafên sivîl bêpar kirin, cezayê girtîgehê an her cezayeke din a giran ku qanûn diyar dike, bihewînin.

Pêncem: Erka Parastinê

5.1. Parastina Alaya Kurdistanê erkeke giştî ye û bi vî awayî tê bicihanîn:

a. Parastin, rêzgirtin û bilindragirtina Rûmeta Alayê erkeke niştimanî ye li ser milê hemû Şaromend, sazî û nûnerên Kurdistanê, li her cihê cihanê ku bin.

b. Divê Ala herdem bi rûmet bê nîşandan û tu carî di binê ti semboleke din de neyê danîn. Divê bi wê re, wek pîroztirîn Sembola Niştimanî û li kêleka ax û Serweriya Kurdistanê, bê reftarkirin.

5.2. Awayê hilkirin, daxistin û rêzgirtina ji Alayê bi Qanûneke Taybet tê rêkxistin.