Ev gotar têkiliya di navbera Zelalî, Bersivdarî, Paqijrewştî û Baweriya Civakî de di Pergala Destûrî ya Komara Kurdistanê de vedikole. Hîpoteza bingehîn ew e ku Zelalî bi tena xwe ji bo sînorkirina Desthilatê û Berengarîkirina Gendeliyê têrê nake. Agahî tenê wê demê dibe amûreke parastina Samana Giştî ku bi Hûrbînî, Raportdan, Aşkerekirin, Lêpirsîn û encamên qanûnî ve bê girêdan. Destûra Komara Kurdistanê vê têkiliyê wek zincîreyeke sazî rêk dixe: Şaromend xwedî Mafê Gihîştina Agahiyê ye; Desthilata Rayedar bi Zelalî û Bersivdariyê ve pabend e; Meko û saziyên serbixwe xebat û darayiya Dewletê dixin bin Çavdêriyê; Desteya Paqijrewştiyê li Gendeliyê dikole; Nivîsgeha Jimêriyariya Giştî Karayî û bikaranîna Samana Giştî dipîve; û Aşkerekir li hember tolhildanê tên parastin. Gotar digihîje wê encamê ku Baweriya Civakî tenê bi belavkirina hejmar û belgeyan nayê avakirin. Bawerî encama pergaleke ye ku tê de Desthilat neçar e sedemên biryarên xwe eşkere bike, encamên xebata xwe bipîve û li hember şaşî, kêmterxemî an Gendeliyê bersiv bide.

وتارەکە بخوێنەوە ←